![Η πρώτη ελεγχόμενη υποθαλάσσια απελευθέρωση CO2 έγινε στη Β. Θάλασσα](/media/k2/items/cache/8ed7263b0e5e9bdb5ae9100b7a3555e4_XL.jpg)
Το πρόγραμμα Horizon 2020 της ΕΕ χρηματοδότησε το έργο (offshore-mag.com)
Το έργο Strategies for Environmental Monitoring of Marine Carbon Capture and Storage (STEMM-CCS), που χρηματοδοτείται μέσω του προγράμματος Horizon 2020 της ΕΕ, πραγματοποίησε την πρώτη ελεγχόμενη έκλυση CO2 υποθαλάσσιου βυθού σε τοποθεσία κοντά στην πλατφόρμα Goldeneye της Shell στο κεντρικό Βορρά του Ηνωμένου Βασιλείου.
Όπως αποκαλύπτει το offshore-mag.com, μια ομάδα ερευνητών από 14 ιδρύματα με την υποστήριξη της Shell (ως κορυφαίος εταίρος του κλάδου) ασχολήθηκε με προσεγγίσεις, μεθοδολογίες και τεχνολογίες που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την περιβαλλοντική παρακολούθηση μελλοντικών υπεράκτιων τοποθεσιών CCS.
Το πρόγραμμα ελεγχόμενης απελευθέρωσης (είναι το πρώτο τέτοιου τύπου σε πραγματικές συνθήκες offshore), προσομοίωσε ένα σενάριο διαρροής δεξαμενής CO2, με τη διαρροή να ανιχνεύεται με επιτυχία και να ποσοτικοποιείται.
Αυτό έγινε με τη χρήση οργάνων και εργαλείων που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας.
Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν επίσης τη σκοπιμότητα μοντελοποίησης και αξιολόγησης των τοπικών, περιφερειακών και ευρύτερων επιπτώσεων των διαφορετικών σεναρίων διαρροής CO2 από ταμιευτήρα, συμπεριλαμβανομένων των οδών μερικού υγρού στο ρηχό υπόγειο που μπορεί να παίξουν στην ακεραιότητα του ταμιευτήρα.
Ένα από τα ιδρύματα που συμμετείχαν ήταν το Εθνικό Κέντρο Ωκεανογραφίας (NOC) στο Σαουθάμπτον της Αγγλίας το οποίο ανέπτυξε μικροσκοπικούς χημικούς αισθητήρες για τη μέτρηση νιτρικών, φωσφορικών αλάτων, pH, ολικής αλκαλικότητας και διαλυμένου ανόργανου άνθρακα επί τόπου και επιλέγει τον προσδιορισμό των τιμών pH και pCO2 στο στήλη νερού και σε ίζημα βυθού.
Τεχνικές λεπτομέρειες του έργου
Τα όργανα σχεδιάστηκαν για να επεξεργάζονται μετρήσεις γρήγορα με ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας, επομένως θα είναι κατάλληλα για μελλοντικές μακροπρόθεσμες αναπτύξεις.
Άλλα όργανα NOC επέτρεψαν χημικές μετρήσεις στον πυθμένα της θάλασσας για να καθορίσουν πόσο CO2 είχε εισέλθει στη στήλη του νερού στη διαλυμένη φάση.
Σύμφωνα με τον Δρ. Allison Schaap (αναπληρωτής επικεφαλής Τεχνολογίας και Μηχανικής Ωκεανών στο NOC), το κέντρο υιοθέτησε την ίδια προσέγγιση για μια πρόσφατα ολοκληρωμένη μελέτη για το πιλότο του Project Greensand CCS στη Βόρεια Θάλασσα της Δανίας.
Συγκεκριμένα έκανε χρήση χημικών αισθητήρων για την παρακολούθηση υπογραφών περίσσειας διαλυμένο CO2 με συνεχή ανάλυση της χημείας του νερού.
Το σκάφος προσεδάφισης για το Greensand το οποίο υποστήριζε τους αισθητήρες της NOC και τα ακουστικά όργανα από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, ήταν μεγαλύτερο και πιο ανθεκτικό από το ROV που χρησιμοποιήθηκε για το STEMM-CCS.
Αυτό θα του επιτρέψει να επιβιώσει σε πιο ενεργητικές συνθήκες ανάπτυξης και μεγαλύτερη περίοδο στον πυθμένα της θάλασσας σε μελλοντικές επιχειρήσεις.
Σχέδια για μείωση κατανάλωσης αναλώσιμων
Ο Schaap αποκάλυψε τις δράσεις του Εθνικού Κέντρου Ωκεανογραφίας και τα σχέδια (συζητήσεις με τους εταίρους της Greensand για το ενδεχόμενο συνέχισης της συνεργασίας).
Συγκεκριμένα είπε:
«Για τους χημικούς αισθητήρες κάναμε κάποιες σχεδιαστικές εργασίες για να δημιουργήσουμε μια νέα έκδοση που μειώνει την κατανάλωση αναλώσιμων (π.χ. χημικά αντιδραστήρια και ισχύ) για να διασφαλίσει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μεγαλύτερη ανάπτυξη, μειώνοντας τη συχνότητα των προγραμματισμένων δραστηριοτήτων συντήρησης.
Έχουμε επίσης επικεντρωθεί σε ένα πιο στενό σύνολο χημικών παραμέτρων με προτεραιότητα, με βάση τα μαθήματα που μάθαμε στο STEMM-CCS.
Τέλος, αξιολογήσαμε όργανα από πολλούς προμηθευτές για τους συμπληρωματικούς εμπορικούς αισθητήρες για να διατηρήσουμε την ευρωστία σε τυχόν ζητήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον έχει αναπτύξει ακουστικά εργαλεία για την ανίχνευση φυσαλίδων αερίου.
Εργάζονται για να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας αυτής της τεχνολογίας, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί υποβρύχια για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, να επικυρώσουν την απόδοσή της και να βελτιώσουν τις τεχνικές ανάλυσης δεδομένων.
Οι δύο προσεγγίσεις είναι αρκετά συμπληρωματικές. Εάν υπήρχε μια απελευθέρωση CO2 κάτω από το νερό, αυτό θα μπορούσε να εμφανιστεί ως φυσαλίδες αερίου, αλλά αυτές διαλύονται γρήγορα.
Η ακουστική ανιχνεύει φυσαλίδες αερίου και οι χημικοί αισθητήρες ανιχνεύουν το διαλυμένο CO2, οπότε με τον συνδυασμό μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα ανιχνεύαμε οποιαδήποτε μορφή.
Είμαστε σε συνεχείς συζητήσεις με τους εταίρους της Greensand για το πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να συμμετέχουμε, καθώς προσβλέπουν να προχωρήσουν στα επόμενα βήματα».
www.worldenergynews.gr